Jak radzić sobie z wątpliwościami? - Michael Patton

Czy zmagasz się czasem z wątpliwościami? Na pewno tak, jeśli jesteś szczery sam przed sobą.

Wątpliwości wpływają na życie wielu wierzących. Prawda jest taka, że w życiu doczesnym nikt nie cieszy się doskonałą wiarą. Ty również nie. A skoro twoja wiara nie jest doskonała, oznacza to, że może wzrastać i stawać się silniejszą, niż była dzień wcześniej.

Lubię określać wątpliwości jako przełęcz między naszą obecną wiarą a wiarą doskonałą. Jeśli mam w tym rację, to wszyscy wątpimy.

Co więcej, nie ma rzeczy, co do której chrześcijanie nie miewają wątpliwości. Czasem wątpimy w swoje zbawienie; kiedy indziej wątpimy w Bożą miłość. Często zdarza się nam nawet wątpić w wiarygodność Pisma Świętego, istnienie Boga lub tożsamość Chrystusa. Sam Jan Chrzciciel, którego Chrystus nazwał największym człowiekiem, jaki kiedykolwiek się urodził (Mt 11:11), pewnego razu wyraził wątpliwości odnośnie tożsamości samego Chrystusa (Mt 11:3).

W radzeniu sobie z wątpliwościami warto rozważyć siedem poniższych zasad.

1. Okazuj miłosierdzie wątpiącym.

Judy 1:22 mówi, że mamy „okazywać miłosierdzie wątpiącym”. Łatwo osądzać, potępiać i patrzeć z góry na wątpiących, tak jakby byli chrześcijanami drugiej kategorii. Ale okazywanie miłosierdzia wątpiącym oznacza, że trwamy przy nich, pocieszając ich i budując.

W wielu przypadkach chodzi o coś więcej niż trwający jedną noc napad wątpliwości, które mijają po porządnym wyspaniu się. Niektórzy wątpią przez całe życie. Po prostu leży to w ich naturze. Musisz nauczyć się okazywać im (albo sobie) miłosierdzie. Być może będziesz musiał wciąż odpowiadać na te same pytania. Nie szkodzi. Zaś dla ciebie będzie to okazja do nauki cierpliwości.

2. Zdaj sobie sprawę, że wątpliwości często są bólami towarzyszącymi narodzinom głębszej wiary.

Wielu z nas nawróciło się w młodym wieku, przejmując wiarę od rodziców, którym bezwarunkowo ufaliśmy. Gdy dorastamy, nasza wiara jest sprawdzana przez próby, pokusy i cierpienia (Jb; Łk 8:5-15; Rz 5:3-4; Jk 1:3).

Właśnie dlatego nasze najpoważniejsze wątpliwości często pojawiają się, gdy mamy dwadzieścia – trzydzieści kilka lat. Ale nic w tym złego. Wszyscy musimy wziąć pod uwagę, że przekonania, których się trzymamy, mogą być błędne – po to, by wejść w naszą wiarę głębiej. Tego rodzaju wątpliwości często kończą się wzmocnieniem wiary.

3. Pogódź się z tajemnicą.

Czasem oczekujemy odpowiedzi na wszystkie pytania. Zanim powierzymy się Bogu, oczekujemy pełnego zrozumienia.

Choć Bóg objawił nam bardzo wiele, i jest wiele rzeczy, które możemy rozumieć, są też sprawy „zakryte”, które należą tylko do Niego (Pwt 29:28). Nigdy nie będziemy w stanie pojąć Trójcy lub tego, jak Bóg mógł stworzyć wszystko z niczego. Ale to, co możemy pojąć, wystarczy, byśmy mogli odpoczywać w Bogu, gdy pojawi się tajemnica.

4. Na pierwszym miejscu postaw rzeczy najważniejsze.

Paweł powiedział Koryntianom, że pewne rzeczy przekazał im „przede wszystkim” (1Kor 15:3). Dalej mówi o przebłagalnej śmierci i uwiarygadniającym ją zmartwychwstaniu Chrystusa jako o samym sednie wiary.

Wielu z nas ma wątpliwości dotyczące kwestii drugorzędnych, takich jak w jaki sposób i kiedy Bóg stworzył świat lub jakie będą szczegóły powrotu Chrystusa. W wierze chrześcijańskiej jest wiele elementów, które przez całe wieki były powodem dopuszczalnej różnicy zdań. Jednak całe ortodoksyjne chrześcijaństwo zawsze było jednomyślne odnośnie tego, kim jest Chrystus i czego dokonał.

Dlatego kiedy zaczynasz wątpić w to, czego nauczyłeś się na temat spraw drugorzędnych, nie martw się tym zbyt mocno. Bardzo wielu z nas wciąż próbuje sobie z tymi kwestiami poradzić.

5. Kieruj się w życiu wiarą, którą wciąż masz.

Wątpliwości to nie niewiara. Raz jeszcze – wątpliwości są mostem, który łączy obecną wiarę z wiarą doskonałą. I most ten będzie stał aż do naszej śmierci lub powrotu Chrystusa. Jednak gdy przechodzimy kryzys wiary, nie jest dla nas naturalne, by patrzeć na wszystko z takiej perspektywy. Kiedy pojawiają się wątpliwości i infekują naszą świadomość, możemy interpretować je jako jawną niewiarę. Zwyczajnie nie znamy innego sposobu na to, jak je przetworzyć. Myślimy, że jesteśmy na prostej drodze do całkowitej utraty wiary.

Niestety, ponieważ myślimy w taki sposób, i ponieważ inni mogą nas traktować tak, jakbyśmy padli ofiarą zarazy, zaczynamy żyć jak niewierzący. Gdyby nawet grzech nie był nawracającym problemem już wcześniej, teraz staje się strasznym problemem. To ważne, by ci, którzy zmagają się z wątpliwościami, nie pozwolili wątpliwościom wpływać na swoje życie w taki sposób, że zaczynają żyć jak niewierzący. Zachęcaj wątpiących, by dalej żyli jako chrześcijanie, nawracali się i wierzyli Ewangelii, nawet jeśli nie zawsze czują, że są chrześcijanami.

6. Wątp w swoje wątpliwości.

Dlaczego miałbyś przyznawać swoim wątpliwościom przywilej, którego nie przyznajesz swojej wierze? Czy twoje wątpliwości są tak nieodparte, że nie można ich kwestionować?

Gdy przechodzimy okresy wątpliwości, musimy się upewniać, że jesteśmy krytyczni również w stosunku do tych wątpliwości. Wątpliwości zwykle nie prezentują lepszych rozwiązań; po prostu podważają te rozwiązania, którymi już dysponujemy. Jeśli chodzi o nas, chrześcijan, możemy być pewni, że nasze wątpliwości nigdy nie przeważą nad zasadniczymi prawdami naszej wiary. Owszem, mogą dawać się we znaki. Ale jeśli nauczymy się wątpić w swoje wątpliwości, nasza wiara nigdy nie ulegnie zniszczeniu.

7. Zajmij się grzechem w swoim życiu.

Celowo zostawiłem to na koniec. Często jest to pierwszy kierunek, jaki obierają chrześcijanie z bliskimi osobami, które przechodzą kryzys spowodowany wątpliwościami – w dużej części dlatego, że pomaga to nam jasno zakwalifikować te wątpliwości. Pomaga nam to również znaleźć szybkie rozwiązanie. „Och, powątpiewasz w swoją wiarę? Okej, przestań grzeszyć! Następny?” Rzecz jasna, wątpliwości często mają bardziej złożony charakter.

Musimy jednak zdać sobie sprawę, że grzech wysusza wiarę tego, kto go popełnia. Nieposłuszeństwo Bogu znacząco odbije się na twojej wierze.

Wszyscy jesteśmy grzesznikami, ale niektóre grzechy odbijają się na naszym umyśle i światopoglądzie w szczególny sposób – zwłaszcza jeśli próbujemy je usprawiedliwiać. Na przykład zmaganie się ze skłonnościami homoseksualnymi to jedno; czymś zupełnie innym jest czynne zaakceptowanie homoseksualności i usiłowanie, by usprawiedliwiać to na podstawie Biblii. Konsekwencje takiego wyboru są nie tylko natury moralnej, społecznej i fizycznej; dochodzi również do zepsucia umysłu. Wysiłek wkładany w zreinterpretowanie Biblii w taki sposób, by była ona bardziej przyjazna wobec homoseksualizmu, nie wpłynie wyłącznie na tę jedną sferę; prędzej czy później sposób myślenia, który stworzyłeś sobie, by uczynić swój grzech możliwym do przyjęcia, zepsuje wszystko inne.

W skrócie – jeśli jest coś, o czym wiesz, że powinieneś to robić, a jednak tego nie robisz, wkrótce pojawią się wątpliwości i doświadczysz trudnego to przezwyciężenia kryzysu wiary. Trzeba, byśmy łagodnie zadawali pytania o te sprawy, gdy nadejdzie na to czas. Jednak zwyczajne oskarżanie ludzi prosto z mostu o jakieś głęboko zakorzenione grzechy może być dla nich krytykanckie i zawstydzające. Spytaj, czy jest jakiś grzech, który mógłby wywoływać wątpliwości u danej osoby. Jeśli odpowiedź będzie przecząca i nie jesteś w stanie łatwo zidentyfikować żadnej przyczyny wątpliwości, nie naciskaj.

Kraina a kraj

Odkryłem, że zasadniczo istnieją dwa rodzaje wątpiących. Pierwsi odchodzą od Boga wierząc, że odzyskują wolność. Drudzy czują, że odchodzą od swojej wiary, i wzbudza to w nich ogromny niepokój. Różnica polega na tym, że ci drudzy zawsze są zwróceni ku Bogu, z wyciągniętymi ku Niemu ramionami wołając o pomoc. Dzięki Bogu, w większości przypadków ci wątpiący ostatecznie wracają do wiary.

Być może zawsze do pewnego stopnia będziesz mieszkał w krainie wątpliwości. Ale jest możliwe, że twoja kraina wątpliwości pozostaje w granicach kraju wiary. Powątpiewanie w swoją wiarę nie oznacza, że tej wiary nie masz. Judy 1:22 mówi, że powinniśmy okazywać miłosierdzie wątpiącym, niezależnie od tego, czy to my wątpimy, czy inni. Okazujmy je.


Autor: Michael Patton
Tłumaczenie: Filip Kegel
Źródło: https://www.thegospelcoalition.org/article/7-ways-to-deal-with-doubt/
Opublikowano za zgodą The Gospel Coalition.