Halloween? A co to Halloween? - Filip Kegel


Kiedy wielu kłóci się, czy 31 października można obchodzić Halloween, czy raczej jest to pogańskie święto poświęcone ciemnym mocom, dla mnie wybór jest prosty - dziękuję dzisiaj Bogu za Reformację! Za to, że choćby prawda Ewangelii była tłumiona przez cały świat, to On nie zapomni o swoim Kościele i zawsze, prędzej albo później, pośle swojego Ducha i odnowi, oczyści, umocni to, co chyliło się ku upadkowi - bo przecież sam obiecał, że bramy piekielne nie przemogą Jego Kościoła. Chwała Mu za to!

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pogańskie początki Bożego Narodzenia? - Filip Kegel

Obraz
Za parę dni będziemy obchodzić Boże Narodzenie. Nikogo nie trzeba przekonywać, że żadnej innej okoliczności w ciągu roku nie obchodzi się w naszej kulturze z takim rozmachem jak właśnie tych nadchodzących świąt. Pierwsze dekoracje pojawiają się w sklepach już w pierwszej połowie listopada, a im bliżej 25 grudnia, tym większy świąteczny szał ogarnia cały świat wokół nas: szał choinek, lampek, swetrów, pierników, prezentów, Świętych Mikołajów, życzeń składanych przez głowy państw i piosenek w rodzaju ukochanego lub znienawidzonego Last Christmas – w zależności od tego, kogo się spyta. W kręgach określających się jako „biblijnie wierzące” (niezależnie od tego, co dany krąg przez tę „biblijną wiarę” rozumie) również rozpoczyna się wyjątkowy sezon, zwłaszcza w internecie: sezon wzmożonej aktywności tych, którzy w Bożym Narodzeniu widzą święto na wskroś pogańskie. W naszym, baptystycznym, środowisku podchodzi się do nadchodzących świąt raczej pozytywnie, ale wiele zborów czy grup bardz...
Czytaj więcej

Kto dziś wierzy w zbawienie przez Prawo? | Filip Kegel

Obraz
Wszystkie trzy Ewangelie synoptyczne (Mt 19:16-22; Mk 10:17-22; Łk 18:18-23) opisują spotkanie Jezusa z bogatym młodzieńcem, który pragnął dowiedzieć się, co powinien robić, by osiągnąć życie wieczne. Twierdził, że wiernie przestrzega przykazań Prawa Mojżeszowego, i zastanawiał się, czego mu jeszcze brakuje. Jezus jednak obnażył jego największy problem: miłość do własnego majątku była u niego większa niż miłość do Boga i ubogich. Sednem nie było to, co robił lub czego nie robił, lecz stan jego serca. Swoim uczniom, zdziwionym tym, jak wysokie są Boże wymagania, Jezus oznajmia: zbawienie, po ludzku rzecz biorąc, jest niemożliwe. Jest tak dlatego, że, jak napisał później apostoł Paweł, "wszyscy zgrzeszyli i brak im Bożej chwały" (Rz 3:23); serce żadnego z nas nie jest w stanie prawdziwie kochać Boga. "Dzięki czynom nakazanym przez Prawo nikt nie dostąpi przed Nim usprawiedliwienia. Prawo zapewnia po prostu właściwe poznanie grzechu" - mówi znowu Paweł. Dlatego ...
Czytaj więcej

Jan Kalwin: złowrogi dyktator Genewy? | Filip Kegel

Obraz
Miasto Genewa i postać Jana Kalwina (1509-1564) są ze sobą związane w sposób nierozerwalny. Z jednej strony historia miasta potoczyłaby się zupełnie inaczej, gdyby nie obecność i działalność słynnego reformatora; z drugiej – sam Kalwin pewnie nie uzyskałby takiego rozgłosu i wpływu, gdyby nie społeczeństwo i instytucje Genewy, w oparciu o które realizował on swoją wizję Kościoła i państwa funkcjonujących zgodnie z nauką Pisma Świętego. Jego wysiłki oceniane są różnie: czasem chwali się nieugiętość jego charakteru i przekonań, innym razem – prezentuje się go jako ponurego dyktatora religijnego, pragnącego wszystkim bez wyjątku narzucić wysoki rygor moralny. Jak jednak funkcjonowała Genewa pod „panowaniem” Kalwina? Jak się w niej wtedy żyło? Przyjrzę się tym kwestiom, na koniec podejmując własną próbę krótkiej oceny działalności Kalwina w Genewie. Jak Kalwin znalazł się w Genewie Jan Kalwin trafił do Genewy w zasadzie przypadkiem. W roku 1536 podróżował z Francji do Strasburga, uci...
Czytaj więcej